INSPIRED BY AN OLD PICTURE

Whaaah, kijk eens waar ik een melding van kreeg, stuurde mijn vriendin. 

SH*T, dacht ik. 

Het was een foto van Queensnight 2013, genomen in een bushokje ergens in Berghuizen. We zaten te wachten op de bus naar Enschede, the place to be in die tijd, en we besloten een selfie shoot te doen. Hoofden bij elkaar, kussen op elkaars wangen, tuitlippen, alles werd vastgelegd. En zonder schaamte plaatste in een foto op Facebook. 

Een foto die nu staat voor vrijheid, want wat waren we vrij en onbezonnen in die tijd. En dat kwam niet alleen omdat we nog geen rimpels hadden, een goede conditie hadden om dagen te feesten en vrijwel “geen” katers hadden. We waren jong, wild en gewild! Deze laatste zin mocht absoluut niet ontbreken volgens mijn vriendin, toen ik haar goedkeuring vroeg voor het plaatsen van de foto in dit blog, avg he. 

Het staat voor vrijheid omdat we elkaar eindeloos konden omhelzen, samen konden dansen en proosten. Vrijheid om elkaar een dikke kus te geven diep in de nacht en elkaar te vertellen hoe fijn en leuk we het hadden. Nouja vaak klokt het als, waaaat wasssss het weer g-g-g-gezelluuuuugh. Maar we waren verbonden, begrepen elkaar en sliepen heerlijk onze roes uit om vervolgens de volgende ochtend/middag alle verschrikkelijk leuke, vage en vreemde foto’s van ons tegen elkaar aangedrukt door te sturen naar elkaar. 

En nu, zaten we Koningsdag allemaal thuis, voor een goed doel, dat wel. Geen Kingsnight, geen Koningsdag, maar wel verbinding. Er kwamen zoveel mooie initiatieven voorbij in het journal, op social media en hier in de stad dat toch iedereen verbonden leek. Iedereen in hetzelfde schuitje. Iedereen tegen Covid-19!

Ik wordt altijd blij van alle mooie initiatieven die ik overal zie. Zou Covid-19 dan toch het beste in mensen naar boven halen? I hope so.

Maar toch verlang ik wel naar de tijd vóór het virus, om weer lekker te werken, niet na hoeven te denken over het desinfecteren van je winkelkarretje en weer te kunnen knuffelen met iedereen als je daar zin aan hebt.

Wij, de kappers, mogen onze beroep nog “even” niet uitoefenen. Hoe graag ik, en mijn collega’s, ook weer aan het werk willen, het mag nog even niet. 

En eerlijk, het is voor mij niet altijd even makkelijk, vooral na vorige week was het toch wel even slikken. Ik zag het totaal niet aankomen en het heeft toch ook echt wel een “paar” dagen geduurd voor ik weer gezellig rond kon lopen. En dan heb ik nog wel eens van die dagen, maar daar ben ik gewoon vrouw voor. 

Maar het gevoel dat ik er niet alleen voor sta maakt ALLES goed. En dat gevoel overheerst gelukkig. 

Ik heb een super lief team dat altijd voor me klaar staat. Die vol enthousiasme video’s maken, meegaan in al mijn “soms” gekke ideeën en online veel trainingen volgen. Heeeeeel veel trainingen, we zijn allemaal klaar voor het nieuwe seizoen qua trends, weten alles over onze kleur en stylingsproducten en hebben vooral zin om weer te starten. Elke vrijdag zien we elkaar tijdens onze vrijdagmiddagborrel, met 1,5 meter afstand, om lekker tegen elkaar te klagen hoe lang dit nu al wel niet duurt. En vertellen we elkaar dat we hopen dat het snel voorbij is. En waar we na afloop, na 2 wijn, gekke foto’s maken.

En ook jullie, lieve klanten, geven me veel steun. Ik krijg veel lieve berichtjes en foto’s van ontplofte kapsels. Het doet me goed dat jullie op ons wachten en ons steunen. Super lief, bedankt! 

Ik hoop dat ik jullie allemaal snel terug zie bij ons in de stoel. De eerste voorzorgsmaatregelen zijn genomen. En zodra ons protocol definitief is en we groen licht krijgen om weer te werken zullen we iedereen bellen van onze bellijst. Je staat hier automatisch op als je een afspraak had tussen 16 maart en 20 mei.

Sta je hier niet op en wil je wel snel geholpen worden als we weer open gaan? Stuur ons dan een berichtje, dan zetten we je op de lijst.

Wanneer we weer open mogen zullen we 6 dagen per week, ochtend, middag en avond shifts werken om jullie zo snel mogelijk te helpen. Ik denk dat ik home workout video’s naar mijn collega’s moet gaan sturen, om hun conditie, en die van mij, op pijl te krijgen. Voor als we straks weer aan de bak moeten, vol aan de bak. 

Soon, hopefully very soon!

Take care lieve mensen, blijf nog even thuis, heb nog even geduld en als je de neiging krijgt zelf met de schaar aan de slag te gaan, bel me alsjeblieft, dan probeer ik je om te praten. 

Liefs,

Bernadette